حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت          آری به اتفاق، جهان میتوان گرفت

سخن از صلح است، از پیروزیست. سخن از آزاده بودن و آزاده زیستن است. سخن از صحت است، از امنیت! سخن از محبوبیت ملی و اجتماعی برخوردار بودن است. رمز این همه خوشبختی فقط و فقط در اتحاد میتواند باشد.
اجتماع که ازین محبت و صفت عالی برخوردار است، مطمئناً برپا، ماندگار و با دوام خواهد بود. شکست و زوال برایشان پیش نخواهد آمد. ملتی که افراد آن یک دل و یک صدا برای هدف، آرمانها و ارزشهای اجتماعی باشند هیچگاه دشمن بر آنها غلبه نخواهد توانست و اجتماع که افراد آن ارکان های وحدت و هم آهنگی را محتمرم شمارند، هجوم فرهنگ بیگانه در آن جامعه غیر ممکن است.
ملتی که میخواهند شکست نا پذیر باشند باید از تفرقه بپرهیزند و نکات ضعف خود را متوجه شده و در صدد ازبین بردن آن باشند بخاطریکه دشمن همیشه دنبال نقاط ضعف می گردد و از آن طریق هدفهای شیطانی خود را تحمیل مینماید.
خداوند متعال در قرآن کریم نیز بندگان خود را بسوی وحدت دعوت کرده و از تفرقه و پراکندگی منع فرموده است، و میگوید:
" و اعتصموا بحبل اللّه جمیعا و لا تفرقوا" [ سوره آل عمران، جز چهارم و آیه 102 ] .
یعنی بندگان من همگی باهم به ریسمان خدا چنگ بزنید و از پراکندگی بپرهیزید و هرگز پراکنده نشوید.
آری!
از اتحاد و پیوستگی قطره های ریز باران است که دریا ها، ابحار و اقیانوس های بی کران بوجود می آیند.
ملتی که چنین خصوصیات را دارا باشد هرگز شکست نخواهد خورد. پس بیاییم که ما هم اتحاد و همبستگی را که سبب میشود تا آینده ای درخشان داشته باشیم، با ارزش شمرده و همواره کوشش کنیم که این اصل را تطبق کنیم چونکه یکی از راههای که به ما کمک میکند تا بالای دشمن پیروز باشیم همین است .