دیگر از نسیم پر طراوت صبح خبری نیست
                               دیگر از تماشای مناظر زیبا خبری نیست .... نیست ..
                         دیگر از چرخ آبی و باران های نقره ای خبری نیست!
             دیگر از خنده ها و بزم های شادی که برای استقبال بهار میگرفتیم، خبری نیست ..!
                            دیگر از شور و شوق حقیقی خبری نیست ..!
           دیگر از لبخند های شیرین کودکان خبری نیست .!
    دیگر گلهای سرخ بهاری، بوی مشک نمیدهند بلکه بوی خون میدهند!
همه جا خبر از خون است! از خون های پاک مردم معصوم ام!
خبر از آسمان یاقوتیست! از ابرهای خونین است که بجای باران های آبی، خونهای سرخ به زمین هدیه میدهد ..!
خبر از مویه های غم انگیز کودکان یتیم است .. که هنوز چشم به راهی پدران قهرمان شان هستند ..!
دستانم لرزان و اشکهایم خونین است ..!
آه !!!
ازین بیشتر جرأت نوشتن ندارم ..!!!

قلمم سرخ گشته، از نوشتن دردها، آهها، ناله ها و اشک های خون آلود!
توان ندارد که دیگر ....

سرخ گشته! سرخ گشته! سرخ گشته ............